۵ مشکل سئوی فنی که بی‌سروصدا رتبه‌ی سایت وردپرسی رو نابود می‌کنن
وردپرس برای نوشتن محتوا دوستانه‌ست، ولی برای رهاشدن بدون نظارت اصلاً دوستانه نیست. بیشتر مشکلات سئوی فنی‌ای که تو سایت‌های مشتری‌ها می‌بینم، دراماتیک نیستن — هیچ افزونه‌ای کرش نکرده، تو مرورگر هم چیزی خراب به نظر نمی‌رسه. فقط بی‌سروصدا بودجه‌ی خزش (crawl budget) رو هدر می‌دن و گوگل رو گیج می‌کنن که کدوم صفحه واقعاً باید رتبه بگیره. این‌ها پنج موردی هستن که تو هر سایت جدید اول از همه چک می‌کنم.
۱. آرشیو تگ و دسته که با محتوای اصلی رقابت می‌کنه
وردپرس به‌صورت پیش‌فرض برای هر تگ و دسته یه صفحه‌ی آرشیو می‌سازه. تو یه بلاگ که تگ‌گذاری منظمی نداره، این یعنی ده‌ها صفحه‌ی کم‌محتوا و تقریباً تکراری که کنار مقاله‌های واقعی ایندکس شدن و سر همون کلمات کلیدی با هم رقابت می‌کنن. از اول تصمیم بگیر آیا آرشیو تگ‌ها ارزش ایندکس‌شدن رو دارن یا نه. اگه ارزش یکتایی اضافه نمی‌کنن، تو افزونه‌ی سئو نوایندکسشون کن به‌جای اینکه بذاری با صفحات مهم رقابت کنن.
۲. تگ کنونیکال که به جای اشتباه اشاره می‌کنه
این مورد موذیانه‌ست چون تا وقتی view-source رو چک نکنی نامرئیه. پیج‌بیلدرها، بعضی افزونه‌های کش، و تنظیمات چندزبانه می‌تونن بی‌سروصدا تگ کنونیکال رو بازنویسی یا تکراری کنن — و باعث بشن گوگل آدرس اشتباه رو ایندکس کنه یا سیگنال رتبه بین http/https، www/بدون www، یا یه آدرس استیجینگ که فراموش شده پاک بشه، تقسیم بشه. بعد از هر تغییر قالب یا افزونه، سایت رو با ابزاری مثل Screaming Frog کرال کن و مطمئن شو هر تگ کنونیکال واقعاً به خودش اشاره می‌کنه، نه جای دیگه.
۳. سایت‌مپی که درست وصل نشده
سایت‌مپ به‌تنهایی کمکی نمی‌کنه اگه تو robots.txt معرفی نشده باشه، تو سرچ کنسول ثبت نشده باشه، یا آدرس‌هایی توش باشه که ۴۰۴ می‌دن. سایت‌هایی دیدم که سال‌ها با یه افزونه‌ی سایت‌مپ نصب‌شده کار کرده بودن ولی هیچ‌وقت کسی آدرسش رو به گوگل نداده بود. گزارش Sitemaps تو سرچ کنسول رو چک کن — نه فقط اینکه "Success" نشون میده، بلکه اینکه تعداد صفحات ایندکس‌شده تقریباً با تعداد ارسال‌شده هم‌خونی داره یا نه.
۴. هدررفت بودجه‌ی خزش روی صفحاتی که نباید کرال بشن
آرشیو نویسنده تو یه بلاگ تک‌نویسنده، آدرس‌های ?replytocom مربوط به پاسخ کامنت، صفحات نتیجه‌ی جست‌وجوی داخلی، آدرس‌های فید — هیچ‌کدوم نیازی به کرال‌شدن ندارن، و تو سایت‌های بزرگ واقعاً می‌تونن سر بودجه‌ی خزش با صفحات اصلی رقابت کنن. چند خط تو robots.txt بیشتر این مشکل رو حل می‌کنه:
`` Disallow: /?replytocom= Disallow: /?s= Disallow: /author/ ``
۵. زنجیره‌ی ریدایرکت از مهاجرت‌های قدیمی
هر مهاجرت دامنه، هر سوییچ HTTP به HTTPS، یا تغییر ساختار آدرس که درست جمع‌وجور نشده، یه ریدایرکت باقی می‌ذاره. تک‌تک بی‌خطرن — ولی وقتی سه چهار تاشون رو روی یه آدرس بذاری روی هم، داری تو هر درخواست بودجه‌ی خزش هدر می‌دی و ارزش لینک رو رقیق می‌کنی. بعد از هر مهاجرتی، زنجیره‌های ریدایرکت رو چک کن و هر چیزی بیشتر از یه پرش رو صاف کن.
هیچ‌کدوم این‌ها معمولاً نیاز به دست‌زدن به کد نداره — فقط نیاز به کسی داره که واقعاً حاضر باشه سایت رو کرال کنه، گزارش‌ها رو بخونه، و مشکل رو خودش حل کنه به‌جای اینکه فرض کنه افزونه‌ی سئو خودش داره همه‌چیز رو مدیریت می‌کنه. بیشتر کار همینه.
